05.06.2020

Պատմի՛ր ձեր ընտանեկան դպրոցի մասին՝ ովքե՞ր են ձեր ընտանեկան դպրոցի անդամները, ի՞նչ ես սովորում-սովորեցնում,  ինչպե՞ս, ո՞րտեղից, ումի՞ց ես սովորում, ի՞նչ նախագծեր եք արել և այլն։Պատումդ տեսագրի՛ր և տեղադրի՛ր , «Մայրենիի ստուգատես» էջում։

05․06․2020

Երբ ընկերս(ներ) ինձ հետ է…

Ես ունեմ շատ ընկերներ, որոնց սիրում եմ ու ուզում եմ, որ միշտ հանդիպենք։ Ես ինձ զգում եմ ամենաուրախ մարդը, երբ իմ հետ են լինում իմ ընկերները։  Ես շատ եմ սիրում իմ ընկերների հետ խաղալ, զրուցել։ Արդեն երեք ամիս է, որ չեմ հանդիպում իմ ընկերներին, չնայած մի քանիսի հետ հեռավար խոսում ենք, միասին խաղեր ենք խաղում, բայց դա իմ համար  այնքան էլ ճիշտ չէ։ Ես ուզում եմ, որ գնանք դպրոց, ընկերներիս հետ միասին խաղեր խաղանք, զրուցենք, իսկ ամռանն էլ գնանք ամառային ճամբար։ Լավ է, որ մարդ ունենում է հավատարիմ և ընկերասեր ընկերներ։ Մարդիկ պետք է ունենան իսկական ընկերներ, չվիճեն իրար հետ, այլ միշտ օգնեն մեկը մյուսին։

01.06.2020

Իմ ընտանեկան նախագծերի հղումները։

https://arpihakobyaniblog.wordpress.com/2020/05/01/752/

https://arpihakobyaniblog.wordpress.com/2020/04/20/20-04-2020-5/

https://arpihakobyaniblog.wordpress.com/2020/04/05/05-04-2020%d5%a9%e2%80%a4/

https://arpihakobyaniblog.wordpress.com/2020/06/01/20-05-2020/

https://arpihakobyaniblog.wordpress.com/2020/06/01/24-05-2020/

01.06.2020

Ջանի Ռոդարի | Ալիս-Գլորիկը

Հիմա ես քեզ կպատմեմ Ալիս-Գլորիկի մասին: Ինչու՞ է կոչվում «Գլորի՞կ». Որովհետև նա շարունակ գլորվում ընկնում էր, շարունակ ու ամեն տեղ:

Մի անգամ պապիկը փնտրում էր նրան, որ տանի պարտեզ.

– Ալի՜ս… որտե՞ղ ես, Ալի՜ս:

– Ես այստեղ եմ, պապիկ:

– Ո՞րտեղ-այստեղ:

– Զարթուցիչի մեջ:

Այո՛, երևակայիր, զարթուցիչի մեջ էր…Նա ցանկացել էր իմանալ, թե ի՞նչն է այնտեղ շարունակ տկտկում: Այնպե՜ս սաստիկ էր ցանկացել, այնպե՝ս սաստիկ, որ բացել էր ժամացույցի ետևի դռնակը և մի ակնթարթում ընկել անիվների ու զսպանակների մեջ: Եվ հիմա նա ստիպված էր շարունակ ցատկոտելանիվի մի ատամից մյուսը, որպեսզի ընկնի խելացի պտուտակների տակ, որոնք անդադրում պտտվում էին կրկնելով՝ «Տի՛կ-տա՛կ, տի՛կ-տա՛կ…»:

Իսկ մի ուրիշ անգամ էլ պապիկը կանչեց նրան նախաճաշի.

– Ալի՜ս… Որտեղ ես, Ալի՜ս…

– Ես այստեղ եմ, պապիկ:

– Ո՞րտեղ-այստեղ:

– Դե այստե՛ղ եմ, հենց կողքիդ… Շշի մեջ…

– Ինչպե՞ս դու ընկար այդտեղ:

– Ես շատ ծարավեցի, իսկ հետո, երբ ուզեցի շշից ջուր խմել, հանկարծ՝ թրը՛մփ… Եվ ընկա մեջը…

Այո՛, նա ընկավ շշով ջրի մեջ, և հիմա ստիպված է շարունակ ոտքերը շարժել ու ձեռքերով թիավարել, որպեսզի չխեղդվի: Դեռ լավ է, որ ամռանը, երբ նրան տարել էին Սպերլոնգ, այնտեղ սովորել էր գորտի նման լող տալ:

– Դե մի քիչ դիմացիր, հիմա ես քեզ կհանեմ:

Պապիկը շշի մեջ բարակ թոկ իջեցրեց: Ալիսան ճարպկորեն բարձրացավ այդ պարանով և դուրս եկավ շշից: Ահա հենց այդ ժամանակ էլ նա հասկացավ թե որքան օգտակար է մարմնամարզությամբ պարապելը:

Իսկ մի անգամ էլ Ալիսը կորավ: Ե՛վ պապիկն էր նրան փնտրում, ե՛վ տատիկն էր նրան փնտրում, ե՛վ հարևանուհին էր փնտրում, այն հարևանուհին, որ ամեն օր գալիս էր նրանց տուն, պապիկի լրագիրը կարդալու և այդպիսով քառասուն լիրա տնտեսելու:

– Տեր Աստված, այ քեզ դժբախտությու՜ն,- շշնջում էր սարսափահար տատիկը: -Ի՞նչ պիտի անենք, եթե չգտնենք նրան մինչև հոր ու մոր վերադարձը:

-Ալի՜ս… Ալի՜ս… Ո՞րտեղ ես… Ալի՜ս…

Բայց այս անգամ Ալիսը չէր պատասխանում, և չէր էլ կարող պատասխանել: Խոհանոցով ճանապարհորդելիս, նա իր հետաքրքրասեր քիթը խոթեց այն արկղի մեջ, որտեղ պահում էին սփռոցներն ու անձեռոցիկները: Ուզեց նայել արկղի մեջ, և, իհարկե, գլորվեց ներս: Գլորվեց ու… քնեց փափուկ սփռոցների մեջ: Ինչ-որ մեկը անցնելիս դարակը ետ քաշեց, դե, ու՞մ մտքով կանցներ, որ Ալիսն այնտեղ է: Երբ նա արթնացավ, տեսավ, որ շուրջը մութ-մութ է, բայց նա բոլորովին էլ չվախեցավ. Մի անգամ նա գլորվեց լվացարանի խողովակը, այ, այնտեղ շատ ավելի մութ էր…

«Շուտով երևի ընթրիքի համար սեղան կգցեն, կուզենան սփռոցը հանել ու կգտնեն ինձ»:

Բայց ինչպե՞ս կարող էր մեկն ու մեկը մտածել ընթրիքի մասին, երբ կորել էր Ալիսը: Դե, իհարկե, ոչ ոք էլ չհիշեց ընթրիքի մասին: Երեկոյան, երբ վերադարձան Ալիսը հայրիկն ու մայրիկը, նրանք բարկացան տատիկի ու պապիկի վրա:

– Այդպե՞ս եք դուք երեխա խնամում:

– Մեր երեխաները լվացարանների մեջ չէին գլորվում,- առարկեցին պապիկն ու տատիկը: – Մեր ժամանակներում երեխաները շա՜տ-շատ, մահճակալից էին ցած ընկնում, բայց դրանից ոչ մի առանձին վնաս չէր լինում, միայն ճակատներին մի փոքրիկ ուռուցք էր գոյանում:

Մինչ այդ, Ալիսը սպասելուց ձանձրացավ. նա մի կողմ քաշեց սփռոցներն ու անձեռոցիկները, հասավ դարակի հատակին և ամբողջ ուժով սկսեց ոտքերով դոփել հատակը:

«Թը՛խկ… թը՛խկ… թը՛խկ…»

– Սսս…,- ասաց հայրիկը,- կարծես ինչ-որ տեղ թակում են:

Իսկ Ալիսը սկսեց ավելի ուժեղ թակել:

«Թը՛խկ… թը՛խկ… թըխկ…»

Եվ դուք պետք է տեսնեիք, թե ինչպես էին նրան գրկում ու համբուրում, երբ գտան դարակում…

Իսկ Ալի՞սը… Նա օգտվեց հանգամանքից և գլորվեց հայրիկի բաճկոնի գրպանը: Եվ երբ հանում էին նրան այնտեղից, նա ամբողջությամբ ներկված էր թանաքով, որովհետև խելքին փչել էր խաղալ հայրիկի ինքնահոսով:

Գործնական քերականությւն

Վախթանգ Անանյան

….

Զանգեզուրի Քարահունջ գյուղի դիմաց, ժայռերով ու թփուտներով պատած մի լանջ կա, որ նայում է Վարարակ գետին։ Թեև արդեն մտել էինք ձմեռը, բայց արևահայաց այդ լանջը մերկացել էր առա □ին ձյունից և այնպես ջերմ ու հյուրընկալ էր իր դեղնասաղարթ թփերով, նրանց վրա կարմրին տվող հատապտուղներով և ժայռերի վրա կչկչացող կաքավնե­րով, որ ես տափարակից եկա այդ լանջը և առաջ գնացի նրա լայնքով։

Որսս հաջող չէր, բայց բավականություն էի ստանում ծա­ռերի վրայից և թափված տերևների միջից վայրի պտուղներ գտնելով։ Մի ձորակում էլ տերևների տակ ընկույզներ գտա, մի քանիսը ծակ ու դատարկ (սկյուռներն էին դատարկել), կային և անարատ մնացածներ։ Վեր նայեցի. ժայռի տակ մի ընկուզենի է կանգնած՝ պառաված ճյուղերը կախ։ Նրա մոտ նռան ցածրիկ մի ծառ կա, երկու սերկևիլենի։

Որտեղի՞ց է այս ընտանի ծառերը՝ բնակավայրերից հեռու ընկած այս ժայռերում։

Հետաքրքրությունից մղված վեր բար□րացա։ Այդ ժայռերը կանգնած էին քարերից մաքրված մի գոգավորության վրա։ Այստեղ երևում էին մարդու աշխատանքի հետքերը, ժայռի տակից դեպի ծառերը հանած մի փոքրիկ առվի ցամաքած հուն, իրար զուգահեռ ձգված թմբերի երեք շարք, որոնց վրա իր ժամանակին լոբի են ցանել, այստեղ-այնտեղ ընկած մի քանի ցցեր, մի կոտրած բահ, օջախում մնացած մոխիր, ածուխ, կիսաայրված փայտերի կտորներ և մի սալաքար, որի վրա բլիթներ է թխել այդտեղի եր□եմնի բնակիչը։

Մեծ ջանքերով բնությունից պոկած այդ հողակտորի տերը, որպեսզի պահպանի իր մշակույթը, ժայռի պատին բրիչով մի խորշ է փորել, որի մեջ քնել է սրթսրթալով կամ պատսպարվել անձրևից։ Մի այլ խորշ իր տխուր օրերի միակ ընկերոջ՝ շան բույն է։ Վերևի խորշում խոտ է դրել որ հավաքել է ժայ­ռերի արանքներից։

Մի վերմակի տարածություն բռնող իր այդ ողորմելի հո­ղակտորին ապավինած, ապրել է այդտեղ նա գարնանից մինչև ուշ աշուն և որպեսզի իր քրտինքը բերք տա, ժայռի տակ մի ավազան է փորել, որի մեջ առաստաղից կաթել է գարնան ձնհալից առաջացած այն ջուրը, որ աստիճանաբար ծծվում է փուխր ժայռի մեջ։ Կաթիլ առ կաթիլ հավաքել է այդ ջուրը և նրանով ոռոգել իր մի հատիկ ընկուզենին, մի զույգ սերկևիլի ծառը, նռնենին, լոբու թմբերը։

Մենատնտեսի ողորմե՜լի, խղճո՜ւկ կյանք․․․ Պատկերաց­նում եմ, ի՜նչ մռայլ ու ահավոր գիշերներ է անցկացրել շե­ներից ու մարդկանցից կտրված այդ չարքաշ հողագործը․․․

Աչքը Վարարակի խավար ձորին, ականջը ժայռերից եկող խորհրդավոր ու ահալի ձայներին, թախիծը հոգուն չոքած․․․ Այնքա՛ն այդպիսի քարակոփ կացարաններ կան Զանգեզուրի ժայռերում։ Կացարաններ, ուր պատսպարվել են կարի­քից ու չար մար□ուց հալածված շինականները, մեր անբախտ պապերը․․․

 

  1. Տեքստի բառերից 4-ում բաց թողած տառ: Դուրս գրիր այդ բառերը լացնելով բաց թողած տառերը:

Առաջին, բարձրացա, երբեմնի, մարդուց

 

  1. Ի՞նչ է նշանակումմենատնտես բառը:

Մենատնտես — Տնտեսությունը անհատական կերպով վարող և գյուղատնտեսական արտելի անդամ չհանդիսացող գյուղացի:

  1. Տեքստում թավ գրված բառերի հոմանիշ (իմաստով մոտ) բառերը գրի´ր:
  2. Օտար բառերը փոխարինի՛ր հայերեն համարժեք բառերով.

Գարաժ –ավտոտնակ

Դաչա-ամառանոց

Մայկա-շաթիկ

Սումկա-պայուսակ

  1. Ո՞ր տարբերակում է ճիշտ «ջրի գին» դարձվածքի բացատրությունը:

ա/ շատ քաղցր

բ/ շատ թանկ

գ շատ էժան

դ/ շատ ջրիկ

  1. Տեքստից դուր գրի՛ր երկուական պարզ և բարդ բառ

պարզ բառեր –ձյուն, աչք
բարդ բառեր – հո­ղակտոր, ձնհալ

  1. Տեքստի ընդգծված նախադասությունից դուրս գրի՛ր երկուական գոյական ու ածական:

Գոյական – աչք, ականջ
Ածական – խորհրդավոր, ահալի

  1. Տրված նախադասության մեջ դուրս գրիր  ենթական և ստորոգյալը:

Այնտեղ երևում էին մարդու աշխատանքի հետքերը:

Երևում էին-ստորոգյալ

Հետքերը- ենթակա

  1. Տեքստից դուրս գրի՛ր մեկ բացականչական նախադասություն:

Պատկերաց­նում եմ, ի՜նչ մռայլ ու ահավոր գիշերներ է անցկացրել շե­ներից ու մարդկանցից կտրված այդ չարքաշ հողագործը․․․

 

  1. Կետադրիր տրված նախադասությունը՝ տեքստում կետադրված չէ:

Վերևի խորշում խոտ է դրել, որ հավաքել է ժայ­ռերի արանքներից։

  1. 11Ի՞նչը զարմացրեց որսորդին:

ա. Որսը հաջող չէր:

բ. Վայրի պտուղներ գտնելը:

գ. Քարանձավներից հեռու ընկած ժայռերում ընտանի ծառեր տեսնելը:

դ. Ոռոգման համար կաթիլ-կաթլի հավաքած ջուրը:

  1. Նկարագրի՛ր այդ փոքրիկ հողակտորին ապավինած շինականին:

Մարդը միշտ աշխատել է, որ կարողանա ապրի,  նա զբաղվել է հողագործությամբ, լոբի է ցանել, օջախ է վառել, սալաքարի վրա բլիթներ է պատրաստել։ Տնկել է ծառեր։ ժայռի տակ մի ավազան է փորել, որի մեջ առաստաղից կաթել է գարնան ձնհալից առաջացած այն ջուրը, որ աստիճանաբար ծծվում է փուխր ժայռի մեջ։ Կաթիլ առ կաթիլ հավաքել է այդ ջուրը և նրանով ոռոգել իր մի հատիկ ընկուզենին, մի զույգ սերկևիլի ծառը, նռնենին, լոբու թմբերը։

 

 

13.Ինչե՞ր տեսավ որսորդը, երբ բարձրացավ գոգավուրության վրա:

ա. մարդու աշխատանքի հետքերը

բ. մի կոտրած բահ

գ. օջախում մնացած մոխիր

դ. կիսաայրված փայտերի կտորներ

14.Տեքսից դուրս գրի՛ր այն նախադասությունը, որ խոսվում է շան մասին:

Մի այլ խորշ իր տխուր օրերի միակ ընկերոջ՝ շան բույն է։

 

15.Վերնագրիր տեքստը – Որսորդի զարմանքը

 

Հաշվետություն

Բարև ձեզ, ես Արփի եմ։ Այսօր ես ձեզ կպատմեմ իմ այս շաբաթվա  հաշվետությունը։ Ազատ ժամանակ ես զբաղվում եմ նկարչությամբ, պարով և գիմնաստիկայով։ Ամենօր ես իմ ընտանիքով տարբեր հետաքրքիր ֆիլմեր եմ նայում, ես ամեն օր կարդում եմ տարբեր գրքեր, հեքիաթներ։ Սիրում եմ նայել տարբեր մուլտֆիմեր և կինոներ, սիրում եմ կարդալ <<Սասնա ծռեր>> էպոսն։ Ազատ ժամանակ սիրում եմ շրժել իմ դասընկերների բլոգները, ամեն օր ես գնում եմ զբոսանքի։ Ես շատ եմ սիրում տարբեր խաղաքարեր մոմից պատրաստել։ Սիրում եմ նաև խնամել բույսեր, ամեն առավոտ ես ջրում եմ մեր տան բույսերը։ Մայրիկիս օգնում եմ։ Մասնակցում եմ տեսադասերի։ Այս շաբաթ մասնակցել եմ նաև մայրենիի ֆլեշմոբին։ Եվ սա իմ այս շաբաթվա հաշվետությունը։